paski, kratka i kokardy

Witajcie :)

Niebieski i wszelkie jego odcienie - począwszy od błękitu, poprzez turkusy - skończywszy na granatach,

to kolor przewodni w moim domu  i choć jest ze mną od ponad dwudziestu lat, jest mi wierny nieustająco -

i miłość nasza jest wzajemna :))

Właśnie pojawił się na tarasie, dzięki pracowitym dłoniom Mamy.

Dziękuję:))

Dzisiaj dostałam dwie nowe poszewki na tarasowe poduchy.

Cudne, całe w kokardach :))

Oczywiście jakość natychmiast została sprawdzona,

tym razem przez Zyzia.

Chodnik z tchibo jest super, sznurkowy,

w ulubionych kolorach :))

Posiadacz poduszek jest tylko jeden :))

nie ulega to żadnej wątpliwości.

Pisząc te słowa, słyszę delikatny szum spadających kropel, ale nadal jest cudnie.

***
Z tarasu rozciąga się wspaniały widok na skalniak.

Cały czas coś na nim kwitnie i choć niewiele ma wspólnego z nazwą -

z mojej wiosennej pracy jestem bardzo zadowolona.

Clematis nadal czaruje

I zakwitł pierwszy kosmos

Spędziłam dzisiaj piękne chwile na moim tarasie, 

z kubkiem herbaty i książką.

Choć ciągle jeszcze urlop przede mną, dzięki słońcu i ... błękitom,

czuję intensywność "letniej kanikuły". Niech trwa, trwa jak najdłużej.
Serdeczności 

i do zobaczenia,

ania.

słońce - clematis - szyszki

Witajcie!

Czy trzeba mi czegoś więcej nad słońce, błogie, niedzielne lenistwo i kwiaty wokół?

Jest piękna pogoda (gdzieś pada?),

clematis oczy cieszy i skorzystałam z DIY u Beatki.

Ale po kolei.

Podobno gdzieś jednak pada i to mocno. Ale na Podhalu cieszymy się ciągle piękną, słoneczną pogodą. Właściwie to trzeba nam deszczu " na gwałt" - rośliny wysychają, codzienne podlewanie nie przynosi zamierzonych efektów. Ale z drugiej strony, to co kwitnie, wygląda pięknie. Przede wszystkim clematis (Violet Elizabeth) - zachwycam się nim codziennie - dlatego, że po raz pierwszy zakwitł tak obficie.  

A drugi powód mojej radości, to lawenda :))

W ubiegłym roku zobaczyłam u Beatki z "Utkane z pasji" DIY na lawendowe szyszki. Niestety, wówczas "mój sezon" na lawendę minął, ale postanowiłam, że w przyszłym roku ...:))

No i przyszły rok przyszedł, przyniosłam "łan" do domu i pełna obaw, uzbrojona w potrzebne sprzęty i porady Beatki przystąpiłam do dzieła.

Z pierwszą mozoliłam się z godzinę ;)

Jest już u Mamy:)) 

Zapach mojego domu z dzieciństwa to lawenda, kiedyś właśnie nią broniono się przed atakującymi molami. A poza tym mydełka o tym zapachu były jedynymi, jakie można było kupić- oprócz oczywiście - ciemnego, szarego "białego jelenia". To takie PRL- owskie ubarwienie życia.

 Z następnymi szyszkami radziłam sobie coraz lepiej, przy piątej potrzebowałam już tylko 15 minut - czyli w manufakturze wrze :)) 

Tak się rozochociłam, że robiłabym i robiła, ale "łan" się skończył:))

Są piękne,

a jak pachną:))

Na szczęście jeszcze trochę lawendy mam, więc kilka lawendowych piękności powstanie :))

Pozdrawiam Dziewczyny, 

 gorącym słońcem Podhala,

i słodkim zapachem floksów.

Do zobaczenia,

Ania.

zamiana miejsc i powroty

Witajcie :))

Co prawda ja urlopu jeszcze nie mam, ale wreszcie i do mnie dotarły małe namiastki wakacji.

Po pierwsze pogoda się poprawia, po drugie od jutra pracujemy krócej!!, po trzecie lubię ten czas oczekiwania - tym razem oczekuję na urlop. I na te trzy okoliczności wstąpiła we mnie energia.

Po pierwsze zamieniłam miejsca lampkom -  zmiana z korzyścią, przynajmniej wzrokową:)) Bo ta mała lampka w sypialni, światła nie daje zbyt wiele (żarówka "mini, że mini"). Więc nie poczytam w jej świetle żadnej książki.

Ale na razie zostaje, bo mi się podoba. 

Zdjęcia bardzo malarskie - wybaczcie, kliknęłam "coś" i zorientowałam się po czasie.

Na miejsce lampki z salonu - trafiła lampka z sypialni - i też z korzyścią:))

Zmieniłam też narzuty, pomarańczowe oczekują jesieni. Choć nie ukrywam, były baardzo praktyczne ;)) Przede wszystkim nie trzeba ich było prasować, no i kocich łapek nie widać było tak bardzo.

Wróciły białe, bawełniane (czyli pranie i prasowanie na okrągło, przy kotach... miłośnicy domowych czworonogów  wiedzą o czym mówię) i kolorowe poduszki. Zrobiło się lżej. I choć to tylko taki drobny zabieg, powiało świeżością.

Na drzwi powrócił motyl

A przed wejściem wreszcie zakwitły gazanie. Kupiłam je dawno, myślałam, że już po nich. Przyszły do nas chłody, noce były bardzo zimne. Wyglądały źle. Wczoraj zrobiły mi niespodziankę. Są piękne.

I jeszcze jedna niespodzianka kwiatowa przede mną. Mam ślicznego blado różowego clematisa. W tym roku pąki go zasypały. Już nie mogę się doczekać (puk, puk, nie zapeszam).

Do zobaczenia Dziewczyny

mam nadzieję, że "malarskość" zdjęć za bardzo Wam nie przeszkadzała.

ania.